| Poonsri 的个人资料*~~~* Pueng jai *~~~ *照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
*~~~* Pueng jai *~~~ *My Coffee Room 2009/8/10 Been a while since my last update on MSN blog Well, not much, it was quite a while ago since my last update on MSN blog. Probably work life was too busy or I was lazy to write or actually i had something new-Facebook. My last entry on the MSN space back to Oct 2007, I think it was about the time I started my facebooking:). Esp these days, so addicted to the Games there. Somehow today, checking my MSN space and just realize that I had the New York Background!!! That's it:)... 2007/10/24 My long weekend - after all
Planned to go up country with my family, however it was last minute cancelled. I then stayed at home for 5 days in a row. When I started the long weekend, Friday night, I had so many lists of things to do (not just fooling around as usual) including to update my blog with some academic thing i.e. plan to write a piece on an update on US economy. Is that too decent to achieve? I think so… coz five days passed, I’m not even having one sentence of a piece that I would love to write.
Recently, I haven’t much updated on my blog as I was tied up with work since the beginning of the year. I admitted that it took quite a time to write one piece of blog. I did have quite number of writing pieces that started to write but not finished. Last week, I wrote a very long email to update my colleague whom is currently out of office for couple months since she asked me to update her in general on our working place. Word flew as usual as I elaborated what happened in detail totally nearly two pages, I guess. Somehow I felt that I couldn’t write like I wish. Also my current work doesn’t much involve with English writing (except a few assignments), only English reading and reading and reading. That’s why it come to my list of things to do that I should brush up my writing skill by writing an update on US economy which will help crystallize my thought from reading (from a research and news and listening (from a presentation). Also it will be useful as my backup note.
My long weekend is a few hour to over, let me talk a bit on my small achievements- or not so productive one.
That’s all for my long weekend
2007/7/14 Fight to Quatlity VS Demand for risky assetLast week, there were the mix of the flight to quality and also the demand for riskier asset. The market reacted correspondingly to the news and then people switching the money between the treasury and the stock market. I would think that ideally people love quality so as me but somehow it comes with the low return and it's not quite fancy or flying with colors. People then are willing to take more risk and with the expectation for higher return. The world is being this way... always call for a trade off between things. Looking in another way, it's a fair for life and for all. You can choose but you can't fulfill the highest of both goals simultaneously. Therefore, it's a call for the optimization given with all your constraints and your preferences.
The market was quite volatile so as my mind. I tended to fight to quality in the beginning of the week but somehow high return was just too tempting. Anyway, I just breeze through my life on how it comes.
 I guess I need a vacation!
2007/7/10 Managing my own risksIt's my Third week with my new assignment. The sky is getting a bit clearer, not really in the storming period nor dark cloud, but still in the cloud.! I'm learning day by day on what totally new to me; technical stuff, technical word and technical launguage through normal learning process- read read and read!!! You should be able to speak in the same way they do. For example, Hawkish vs Dove; Bearish vs Bullish, the market rally and etc.....
I feel overwhelemed with things around me now, therefore it calls for some kind of management or managing my own risks. I also feel that I'm ruining myself in some aspect as I tend to live up my expectation on uncontrollable thing. Last night I had a kind of unwind thought while I was sleeping and it affected my morning that I almost screw up on my work.
I hope I'm taking a wise move by minimizing my exogenous variables in my equation. Hope tomorrow my simulation life would run better as I'm refocusing myself on things.
What approach will u choose to manage ur risks?
 2007/6/3 Life at the intersectionI engaged into another turning point of my life as I put myself into the intersection and now the green light showed, I shall turn right or left. Last month, choices were just all available and what you didn't really expect became true. It was quite a sudden move to me as I felt some uneasy a bit to turn left. I will be missing of what I have now given I foresee myself clearly what I will be doing or it's something that you are familiar with it already. Also I am reluctant to change as I'm afraid of what I couldn't anticipate or something new to me.
All in all, you live up to all these changes; not only that you made change to them. People are changing and changed overtime so as the environment. We can't really control on things and have them stay tunes for ways you prefer. In fact, we gotta learn to live up smartly in the changing world. เหมือนกับที่ท่านพุทธทาสเคยสอนไว้ ไม่ให้ยึดติดกับสิ่งที่เป็น เเต่เมื่อถึงคราวต้องเป็นอะไรก็เเล้วเเต่ "ต้องเป็นให้เป็น" Probably it's not in the same context for the change, but somehow for me I think it links that we gotta be good in all given role.
Sometime for me, I don't really know what I want but having Basel II in hand, I prepare myself to manage some certain level of the unexpected losses in life.
Bye la, my dear Basel II
 2007/4/19 The Hell Factory Part IIThe Hell factory-preparation part was reopened slightly before the end of March given the actual hell factory- the peak running time was during March 30 to April 6 in Chiangmai. This time the hotel lobby became my operating site as you could always find me sitting on the sofa with notebook on lap and working or talking on the phones (Two phones).
The part II factory was quite fun or actually I did enjoy it a lot. Slept around 5-6 hours almost every night- physically worn down but not really mentally or emotionally tired. As usual, the overheated machine needed some time to cool off, so the second day that I returned home I slept for 13 hours straight.
After the hell factory closed, we had a small talk or lesson learned section at Love at first bite. It's quite meaningful that each person shared what they had experienced and what we could do better for the next event. Also we took notes for these valuable observations for the record.
Lastly, to some certain extent, I could feel that Friendship grew among the team that took on this rare event as well as got a chance to meet up with old friends and friends from many places.
Woud I enter to the Hell factory Part III within this year? I'm getting older, hopefully Two are just enough.
2007/2/5 Officially closing down the hell factoryThe hell factory was opened nearly two months ago given I was assigned to engage in handling some coordination/administrative work of one project. Successfully delivering all the work, now the factory was closing down on Jan 31st 2007. Today is the Feb5th, but I still feel tired. It seems that my brain was running in the vicious of thoughts and the body was running in the low capacity. Need to really recharge my battery both physically and mentally. I wish to just escape to some paradise island where I can enjoy myself in some way. Weekend recharge isn't sufficient. However, my original (real) work is awaiting for me on my desk and my real boss has no sympathy to give some rest to this poor and old machine like me.
The hell factory has taught me in countless way esp it was a good test to my emotion and tolerance. I'm reluctant to say that I passed the overall test because I did fail badly in quite number of days; the first couple days of the hell factory, and on the 17th Jan. The stories to be unveiled later in the blog.
I also learnt how to coup with my perfectionist. It kept me to work in long hours and stay late every night to make sure that things were going right and smooth. Or in other way, I created some tedious work for myself.
Last point to talk for today but most crucial is that Attitude is important!
2007/1/2 Happy Holidays 2007Welcome the Golden Pig Year!
Just a couple hours before starting the first working day of 2007 which meant the new year holidays is about to over.
Apart from friend and family parties, I worked during these four days:(. I wish I have more time to do some other stuff. Still haven't done the: writing on the year end recap, setting new year resolutions, shopping for gift for friends and families, sewing handbags and lastly but most important, fooling myself around. etc...
Can I have one more day off or actually I need a whole week off:P
Happy Holidays ka:)
2006/12/26 Festive MoodJust today, right after Christmas, I started to have a festive mood. Normally my holiday spirit started in early December or perhaps November. This year the feeling arrived very late as I felt overwhelmed with my work-my new assignment.
On Saturday, I went to a Christmas party at my friend's place in the evening after full working day overtime at my office. I personally felt too tired to go, on the other hand, I should give myself some retreat. It seemed that I went to the party and I did enjoy but it's not reach to the level of my holiday spiritit somehow.
Today, the mood started after I joined the Raffle game of the other department. It was quite fun and I laughed a lot I guess. I'm starting look forward to the holidays, parties, sending cards and shopping. Shopping not for myself but to buy gifts for people who meant to my life:)
Perhaps this festive mood also brought me to write sth at my blog after I haven't written for some times.
Here is the rule for the lucky draw that i played today. Basically, you can get steal the stuff from the person who drew before you:). So you can imgaine how fun it was:)
กติกาเบื้องต้น
1. ราคาของขวัญจับฉลาก 300 บาทขึ้นไป 2. เช้าวันที่ 26 จะมีการจับเบอร์ลำดับการจับฉลากก่อน 3. ตอนเที่ยงระหว่างรับประทานอาหาร คนที่ได้เบอร์จับคนแรกเริ่มจับฉลาก และเปิดของขวัญ 4. คนที่สองเลือกว่าจะเอาของขวัญที่เปิดแล้วของคนแรกหรือจับฉลากใหม่ 5. คนที่สามเลือกว่าจะเอาของขวัญที่เปิดแล้วของคนแรก คนที่สอง หรือจับใหม่ 6. ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ 7. ของขวัญสามารถเปลี่ยนมือได้ 3 ครั้ง (แย่งได้ 2 ครั้ง) คนที่ได้ของขวัญชิ้นใดๆ เป็นคนที่ 3 ถือเป็นเจ้าของกรรมสิทธิโดยสมบูรณ์ คนที่ถูกแย่งของขวัญไป สามารถเลือกที่จะจับใหม่หรือจะแย่งจากคนอื่นมาอีกที แต่ห้ามแย่งชิ้นที่ตัวเองถูกแย่งไปแล้วนะคะ 2006/12/10 ความรักกับธรรมะชอบมีคนมาถามว่าทำไม ตอนนี้ไม่มีเเฟน หรือไม่เเต่งงานสักที ก็ว่าด้วยวัยวุฒิอันควรเเล้ว
ก็ตอบไปว่า ยังไม่เจอคนที่ถูกใจ
พอไปปฎิบัติธรรมกลับมาใหม่ๆ ก็จะคิดเลยว่า คงจะไม่เเต่งงาน อยู่คนเดียวสบายไปอีกเเบบ ไม่มีห่วงมาขัดขวางการปฎิบัติธรรม
เเละถ้ามีครอบครัวมีลูก เหมือนมีทุกข์ ต้องทำงานมากขึ้นเพื่อให้ลูกได้ใช้ ตอนนี้อยู่อย่างนี้คนเดียว ใช้คนเดียวก็พอเเล้ว (ยังไม่ทันมี คิดไปเองเสร็จ)
เเต่เอาเป็นว่า ถ้าจะมีก็ขอเเบบนี้ละกัน ตามบทสัมภาษณ์ที่อ่านเเล้วเเละชอบมาก คัดลอกจากบทสัมภาษณ์ของดังตฤณ หรือตามธรรมสากัจฉา 2 ปฎิบัติธรรมยังมีความรักได้ไหม http://202.44.204.76/narupan/PantipSakajcha02.htm
สัมภาษณ์ ‘ดังตฤณ’
ช่วง ‘คืนพิเศษ คนพิเศษ’ ครั้งที่ ๗๙ รายการ กรีนเวฟ FM ๑๐๖.๕ วันเสาร์ที่ ๙ กรกฎาคม ๒๕๔๘ พี่ฉอด: แล้วถ้าเกิดจะถามคำถามโดนใจของทุกคนว่า
ถ้าเกิดอยากจะมีคู่ดี ๆ ซักคนนึง ควรจะต้องทำอย่างไรคะ ดังตฤณ: ครับ คือตรงนี้นะ เอาคำตอบของพระพุทธเจ้าเลย เพราะมีคนที่พยายามจะอธิบายหลากหลายแนว แต่เอาที่มันเป็นของจริงตามธรรมชาติดีกว่า พระพุทธเจ้าตรัสว่า ถ้าหากคนจะอยู่ร่วมกันได้ ทั้งในชาตินี้ และก็ไปเจอกันในชาติหน้าด้วย ด้วยความเหมาะสมกันเนี่ย หนึ่ง ต้องมี ศรัทธา เสมอกัน สอง ต้องมี ศีล เสมอกัน สาม ต้องมี จาคะ เสมอกัน สี่ ต้องมี ปัญญา เสมอกัน ตัว ศรัทธา นี่นะครับ คือ ตัวที่เชื่ออะไรเหมือน ๆ กัน ส่วนเรื่องของ ศีล ก็คือ.. เหมือนคนตัวหอมเนี่ย ก็จะไม่อยากอยู่กับคนตัวเหม็นใช่มั้ยครับ และคนตัวเหม็น ก็มักจะหมั่นไส้คนตัวหอม อะไรแบบนี้ใช่มั้ย เพราะฉะนั้น ถ้ามีศีลเสมอกันเนี่ย มันก็หอมเหมือนกัน ก็พึงพอใจกันและกัน จาคะ คือการสละออก เรื่องการสละนี่ มีนัยลึกซึ้งหลายนัยนะครับ แต่พูดง่าย ๆ ว่า ถ้าสมมติว่าผัวคิดทำบุญ เมียเกิดรู้สึกต่อต่อต้าน อย่างนี้ก็อยู่ด้วยกันไม่ได้ หรือว่าผัวอยากช่วยคน เมียบอกไปช่วยทำไม อย่างนี้ก็รู้สึกจะต้องเถียงกันแล้ว ว่า เอ๊ย เอาเงินส่วนของเรา เอาเวลาส่วนของเรา เอาไปบริจาคให้คนอื่นทำไม มันก็เถียงกัน แต่ถ้าชอบที่จะช่วยเหลือคนเหมือน ๆ กัน มันก็เกิดกิจกรรมร่วมกันได้ แล้วก็มีความสุขร่วมกัน ส่วนข้อสุดท้ายคือ ปัญญา ปัญญานี่ก็มีทั้งปัญญาทางโลก และก็ทางธรรม ถ้าปัญญาทางโลก ก็พูดง่าย ๆ ว่าใช้ภาษาเดียวกัน คุยด้วยภาษาเดียวกัน และก็มีอัธยาศัยในการพูดคุยเรื่องทั่ว ๆ ไปเหมือนกัน ส่วนปัญญาทางธรรม ก็หมายความว่า มีความรู้จักบุญ รู้จักบาปเหมือน ๆ กัน เชื่อเรื่องบุญ เชื่อเรื่องบาป แล้วก็พร้อมที่จะประกอบแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์เหมือน ๆ กัน ตรงนี้เนี่ย มันก็จะทำให้เกิดความกลมกลืน สี่ข้อนี้นะครับ ศรัทธา ศีล จาคะ แล้วก็ ปัญญา ถ้าหากว่าเสมอกัน หรือว่าอย่างน้อย ไปในทิศทางเดียวกันแล้ว ก็จะเกิดความกลมกลืน แล้วก็ความรู้สึกเป็นสุขที่จะได้อยู่ด้วยกัน แต่ถ้าหากว่าสี่ข้อนี้ไม่เสมอกันแล้ว โอกาสที่จะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ก็ดูจะเลือนราง ซึ่งเราก็จะเห็นจากคู่ทั่ว ๆ ไป ที่ปรากฏอยู่ทุกวันนี้แหละ แล้วก็ในอดีตด้วย แล้วก็ในอนาคตด้วย บอกได้เลยว่า เรื่องของศรัทธา ศีล จาคะ แล้วก็ปัญญา ที่จะจูนให้เสมอกันได้ ต้องมาจากสิ่งเดียวเท่านั้นครับ คือ 'ศรัทธาในเรื่องเดียวกัน' พระพุทธเจ้าท่านถึงขึ้นด้วยศรัทธา ถ้าเชื่อเรื่องเดียวกันซะแล้วเนี่ย โอกาสที่จะทำอะไรสอดคล้องกลมกลืนกัน แล้วมีความสุขอยู่ด้วยกันทั้งชีวิต ก็เป็นไปได้ บางคนนะ ถึงกับบอกเลยว่า คือเขาวิเคราะห์กันมา บอกว่า ธรรมชาติเนี่ย เหมือนกับดีไซน์ ออกแบบให้มนุษย์มาอยู่ด้วยกัน มาจับคู่กัน แต่เสียดาย ที่ไม่ได้ออกแบบให้อยู่ด้วยกันได้ คือหมายความว่า ส่งมาแต่แรงดึงดูด ว่าจะต้องมาอยู่ด้วยกัน แต่ว่าพอมาอยู่ด้วยกันแล้ว ไม่มีปัจจัยอะไรเกื้อกูลให้อยู่ด้วยกันได้ตลอดรอดฝั่ง ตรงนี้เป็นเรื่องของการวิเคราะห์ แต่ถ้าสมมติว่าเขาได้มาศึกษาพุทธศาสนา แล้วดูให้มันจริง ๆ จัง ๆ อย่างลึกซึ้งว่า สิ่งที่พระพุทธเจ้าสอน เรื่องศรัทธา เรื่องศีล เรื่องจาคะ เรื่องปัญญาเนี่ยนะ มันจะทำให้เกิดความสุข เกิดความผูกมัด เกิดความป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ตรงนี้เนี่ย ชาติหน้านะ ไม่ต้องหาคู่เลย คือจะได้ไปเจอกันแน่นอน อันนี้คือสิ่งที่พระพุทธเจ้ายืนยันนะ เวลาคนไปถามท่านเนี่ย ว่าทำยังไงถึงจะได้อยู่ด้วยกันตลอดรอดฝั่ง ทั้งในชาตินี้ และก็ได้ไปเจอกันในชาติหน้า พระพุทธเจ้าตอบแบบนี้ ซึ่งถ้าหากว่าเราดูจากความเป็นจริงนะ เราก็จะเชื่อเลยว่า เนี่ย มันเป็นหลักการที่ถูกต้องแล้ว เพราะว่าคนเราจะมีความสุข มันต้องมีเหตุ คนเราจะรู้สึกว่ากลมกลืนหรือว่าอยากอยู่กับใครเนี่ย มันไม่ได้เกิดขึ้นลอย ๆ มันต้องมีความสมเหตุสมผลอยู่ ซึ่งก็นี่ ตรงนี้ล่ะครับ คือคำตอบที่ชัดเจนที่สุด
อ่านมาถึงตรงนี้ ทุกท่านอย่าเพิ่งคิดว่า เราเพี้ยนไปเเล้วหละ
2006/11/5 Long time no see #1Well, I haven't updated my blog for quite some time-three months already since my last posting about my food allergy. Things weren't hectic or I wasn't too busy but somehow I felt lazy to write and had no motivation to keep my blog updated. There were couple drafts that I started to write with couple sentences but didn't finish them. I'm trying to write a few things of what I learnt during the past couple months. My update will be in series and this is the first one. Let's see how far I can go
In August, I went to the 4-day Wipassana meditation course of LuangPor Tee. It was held at the house owned by Khunying (sorry i forgot her name). Although it was a short limited time, I did learn something esp knowing that Nirvana is achievable with this present life. My mom received the book การรีดนม..น้ำนม? จากเขาวัว from her friend. After she finished reading, she said it's what she had been looking for and it led her to Chiang rai where she first started the Wipassana with LuangPor Tee in June. My mom and I went to Khunmae Siri course before so we kind of experience the meditation-เดินจงกรม: walk slowly in step and การดูลมหายใจ: watch our breathe. After she was back from LuangPor Tee, I asked her about how to wipassana. She told me that just นั่งเฉยๆๆ. I just a bit wondered at that time but now I understand what she meant. The gist is to use the wisdom (Panna or ปัญญา) that includes right view (Sammadhitti or สัมมาทิฐิ) and right thought (Sammasangkabbha or สัมมาสังกัปปะ) to watch and observe what is natually happened during our meditation time. Together, the natural law of everything is summarized to the Three Common Characteristics or the law of change which comprises of Anicca-อนิจจัง: All conditioned states are always changing, Dukkha-ทุกขัง: All conditioned states are subject to chane to oprression , to conflict and to suffering and Anatta-อนัตตา: everything states are selflessness, Soulless, Non-self or Sunyata. การนั่งเฉยๆ ก็เป็นการตามรู้เท่าทันปัจจุบัน เเล้งกฎไตรลักษณ์ก็จะเเสดงให้เราเห็นเอง โดยเราต้องมีปัญญาเอาไว้สังเกตเเละพิจารณา My short understanding from the dhamma briefing showed that Anatta is the key to kill your ego or Atta, the root cause of suffering/problem/saddness and you got Wisdom or Panna as a weapon to achieve the goal.
Anyway, I'm such a beginner into this kind of area. My understanding could be not enough to explain well here. For those you are interested, you gotta prove the dhamma yourself and you will see what it is like. ธรรมะเป็นเรื่องของใจล้วนๆ เเละรับรู้ได้เฉพาะบุคคล
(some english word about buddhism is excerpt from The Buddha's core teachings book by Suwat Chanchamnong)
2006/7/30 ป่วยเป็นลมพิษเมื่อวันศุกร์ที่เเล้ว ก็เริ่มคันเล็กน้อยตั้งเเต่เช้าที่คอ เเละก็ลำตัวนิดหน่อย พอบ่ายเริ่มคันมากขึ้น ไปหาหมอได้ยาเเก้เเพ้มา 2 ขนาน Zyrtec กินคุมทั้งวัน และ Atarax กินตอนก่อนนอน ตอนเย็นเริ่มขึ้นเยอะมากๆ ขนาดไปกินข้าวเย็นนอกบ้านไม่ไหว กลับบ้านหาอะไรกิน ทำ detox กินยา เเละก็นอน
ตื่นมาวันเสาร์ ลมพิษก็ดีขึ้น เเต่ยังมีขึ้นประปรายเป็นปื้นใหญ่ตามเเขนเเละขาบ้าง ทำ detox อีกครั้ง เเต่ง่วงนอนมากนอนทั้งวัน มันเหมือนไม่มีเเรง ตื่นมากินข้าวเสร็จก็นอนต่อ บ่ายก็นอนอีก ตกเย็นก็กินข้าวต้มกับหมูผัดกระเทียมพริกไทย ลมพิษก็ขี้นอีก ลุงหมอบอกว่า น่าจะเป็นมาจากติดเชื้อไวรัสจากอาหารประเภทโปรตีน กินยาตามที่ได้จากหมอวีก็ ok
วันอาทิตย์ ตื่นมาก็ลมพิษขึ้นเป็นปื้นใหญ่ๆ ตามตัวเลย มีคนเเนะนำให้ทานตำลึงสด 25 ใบปั่น พอสายก็ดีขึ้นหลังจากทานยาเเก้เเพ้ และก็เดินไปเลือกตั้งที่ข้างบ้าน ทั้งวันก็นอนเหมือนเดิม เเบบไม่มีเเรงจริง พอเย็นเหมือนจะดีขึ้นก็กินข้าวต้มเหมือนเดิม เเต่พอเหงื่อออกลมพิษก็เริ่มขึ้นมากขึ้น ขึ้นที่หน้าด้วยเป็นผื่นเล็กๆๆ เเต่ตามตัวจะเป็นผื่นใหญ่นูนขึ้นเเละก็ร้อน ตอนประมาณสามทุ่ม มันจะรู้สึกอึดอักมากบอกไม่ถูกรู้สึกตีบๆ ที่หน้าอก หายใจไม่สะดวก เเละครั่นเนื้อครั่นตัว เเม่จะพาไปโรงพยาบาลให้ได้เพราะกลัวหลอดลมจะตีบจากลมพิษ เเต่เรากลัวว่าหมอจะฉีดสเตอร์ลอยด์ให้เพื่อไปกดลมพิษ ยิ่งจะทำให้เเย่ไปกว่าเก่าในระยะยาว สุดท้ายโทรหาลุงหมอ ลุงหมอเเนะนำให้กิน Atarax อีกเม็ดหนึ่ง เเละเเม่ก็เอายาไทย มหาศาลมาทาตามตัวให้ อาการกระสับกระส่ายดีขึ้นเเละหลับไปในที่สุด กันเหนียวเเม่เลยมานอนเป็นเพื่อน
เช้าตื่นมาวันจันทร์ ก็เลยไม่ไปทำงานเพราะว่า กลัวลมพิษจะขึ้นอีก ก็มีขึ้นเล็กน้อย เเทบจะหายทานตำลึงปั่นเหมือนเดิม (เอาทั้งเเผนไทยเเผนโบราณ) ทั้งวันสามารถนั่งทำงานได้ นั่งเเก้ powerpoint จนเสร็จ หลังจากกินข้าวเย็น ซึ่งก็เป็นข้าวต้มเปล่าๆ ลมพิษเริ่มขึ้นอีกเล็กน้อย เเละรู้สึกได้ว่าปากบนบวมเจ่อ เลย ก็กินยาเเก้เเพ้เเละก็นอน ตกประมาณตีหนึ่ง รู้สึกกระสับกระส่ายมีลมพิษขึ้นเพิ่มเเละก็ปากเจ่อมากขึ้นมันรู้สึกหนาๆ เลย ก็กินยาเเก้เเพ้ไปอีกหนึ่งเม็ด เเล้วก็นอนต่อ
เช้าวันอังคาร ปากยังเจ่อนิดหน่อย ก็ทานข้าวผัดใส่ผักไม่ใส่ไข่เเละเนื้อสัตว์ ทานยาเเก้เเพ้ เเละก็ไปทำงาน เเต่รู้สึกอึดอัดที่ท้องมาเลย ท้องอืด ชั่งน้ำหนัก ไม่น่าเชื่อน้ำหนักขึ้นที่ป่วยเป็นลมพิษที่ไม่ได้กินอะไรเนี่ยนะ สงสัยจะนอนเยอะ ท้องก็เลยอืด กลับมาตอนเย็น ลมพิษไม่ขึ้นเเล้วเเต่ก็ทานยาเเก้เเพ้กันไป และก็ทานยาไทยช่วย เนื่องจากมีหมอไทยบอกว่าเป็นเกี่ยวกับเลือด
นึกย้อนไปเมื่อสิบสองปีก่อนตอนเรียนปีสาม ก็เคยลมพิษขึ้นเเบบนี้เเละเป็นอยู่หนึ่งเดือน มันขึ้นทุกวันจริงๆ จนจะเป็นโรคประสาทกลัวลมพิษ ไปหาหมอก็ได้เเต่ยาเเก้เเพ้ เพราะไม่กล้าฉีดยา เมื่อตอนไปทำงานที่ DC ประมาณหกปีที่เเล้วก็เป็นอยู่เกือบเดือนเหมือนกัน คราวนี้ก็เลยกลัวว่าจะเป็นอย่างนั้นอีก ตอนนั้นจำได้ว่าทำ detox เเล้วก็หาย เเต่ตอนเป็นเมื่อสิบสองปีก่อนมันก็หายไปเอง
หมอบอกว่าต้องลองสังเกตดูว่ากินอะไรเเล้วเเพ้ บางที่ขอที่เคยกินเป็นประจำหรือเคยกินมาเเต่ไม่เเพ้ก็อาจทำให้เเพ้ได้ เเละที่สำคัญลมพิษ หรือโรคผิวหนังชอบขึ้นตอนกลางคืน
p.s. ไม่มีรูปประกอบเพราะว่ามันไม่น่าดูชม
2006/7/19 ReminiscenceI saw a new picture of friend early this week. It just made me think back to this pic below taken in my good old days. Back home today free from work as boss was currently away from the office, spending time going through my picture folders. It just made myself smile.
 From left, Hohey, Yasu, me and Shawn
take a careful look on what in Hohey's hand is;)
2006/7/18 Housewife hobbyI think I saw some development of my friends in term of hobby that we are engaging now. Not exactly sure whether I can call that this is a development or we just move into the midlife phase that this is the way midlife people are doing.
Recently, we are entering to the embroidery stuff; sewing our own handbag as you may previously saw some example from my previous blog. Most of my close friends are doing this and also expanding to other friends/colleagues. Thanks to a friend from different department for her creativity whom introduced us of where we can get very neat fabrics and strings. Then it's all up to your creativity to design your handbag and sewing skill.
Another related stuff comes along is Knitting. Now my friends enjoy knitting their scarf, shawl and hat. Personally, I don't like Knitting (as of now). I'm not sure whether I will move into the next phase that I will start to knit one. Last friday, we were at Central until the store closed at the Knitting section!!! I only was there to support my friend.
To me, all these stuff are a bit housewife hobby. Don't u think so? I don't see myself will be doing this stuff when I was in series 2 but now it's the new trend or peer pressure or spill over effect or the state of series 3 living???
 p.s. I also notice that our conversation is changed; the shift of the interests;)
2006/7/8 Life at the Mid YearTime flies! (I always like to say this; it's to remind that life is short and we should make sure we are being good), I still feel that the new year holidays just passed but it's July already, starting the second half of the dog year.
Last month, I was busy with the King's diamond jubilee celebration. As the workplace seeks the cooperation from her staff to wear the Yellow shirt-Polo style, representing the color of Monday which was the BD of the king, every day for June and every Monday for the rest of the year. We were a bit crazily finding the yellow shirt. I, then engaged in some ordering Yellow Silver Nano shirt for friends, family and colleagues. So compiling order was a bit time consuming as the order changed everyday and gotta try different sources to get the shirt as it ran out of stock everywhere. As of now, I still have pending order nearly 20 shirts with me that haven't received the shirt. What special for Nano as it said it's antibateria, beyond that I think it comes with good color and small logo;). Friends were talking that we don't have to wash the shirt for a week, meaning that we can wear seven days a week without washing it?? I'm not sure anyone will do that. Now I have 6 Yellow shirts, two Nano, and I enjoy wearing them to work everyday (except Tuesday:P, yellow is no good for Tuesday) It's more casual and easy going around with pants. I became more enjoyable after it extended the period of wearing yellow shirt everyday until the end of the year:)
Nano was one activity what came together was the banknote to commemorate the 60th Anniversary Celebrations of His Majesty's Accession. Love the King Phenomena is widespread among Thai people. People did line up in long queue at the BOT to buy this bank note. I received quite number of order from friends and family as it's capped the quota to order for the second slot, I had to ask around to get the quota from colleagues whom were not ordering.
The other accessories were also received great attention, Yellow flags to be put at car window, Logo Pin, Poster of the picture, published book-a collection of the pictures and etc.. All I have seen, I think Matichon publisher is the best one.
In brief, June was my unproductive month at work. I think my boss knew that too. Too many holidays and too many extracuricular activies. Also I got new line of business, sewing handbag myself as shown in my previous blog. My work assignment includes, 4-5 pieces of work with some Ad hocs simultaneously, I'm afriad I had to catch up a bit on them this weekend.
 p.s. As usual, I gotta fool around a bit-this time updating my blog before doing a real work:)
2006/6/21 Long Live His Majesty and In your heartI would be outdated if not talking a bit about Our King's Diamond Jubilee or the official name is known as "The Sixtieth Anniversary Celebrations of His Majesty's Accession to the Throne" It's a very unique occasion for all Thai people. On the 9th June, although I couldn't join, with approx one million people at the King audience event at the Royal Plaza, I watched live on TV from Chaing rai. My tears dropped after he ended his speech and stood up at the palace balcony whereby people started to shout "Long Live His Majesty" then the King waved his hand with his smile. Words can't really describe the special feeling that I had at that time and also during time. It's overwhelming and touching feeling. I feel so proud to be Thai!! esp now wearing yellow shirt to work everyday. It's one channel that I'm showing my respect to our King together with being a good person:)
In this connection, there is one video clip called "In your heart" spread out via emails and also it's on TV. After watching it, also tears were dropping. I watched it around 10 times up to now, still tears dropped every time. I strongly recommend for those whom haven't watched it. Please take a look from my other blog at http://poonsri.multiply.com/video
People will cry during the part when Tuk Tuk driver shows his high regard to the King when he explained whom is ในหลวง
The other part that I also like is "วิ่งเฉลิมพระเกียรติไม่ใช่การวิ่งเพื่อไปให้ถึงเส้นชัย เเต่คือการทำให้คนไทยได้มองเห็นซึ่งกันเเละกัน and the last part "I don't see just a picture of the King; I see the heart of Thai people.
  2006/6/17 Book updateเกือบครึ่งปีเเล้ว ยังไม่ค่อยได้มีความคืบหน้าในการปฏิบัติตาม new year resolution ที่จะอ่านนิยายให้น้อยลง เเละหันมาอ่านหนังสือธรรมะ ว่าไปเเล้วช่วง 2-3 เดือนเเรกของปีก็อ่านเเต่หนังสือธรรมะ ซึ่งได้เเก่ ธรรมะติดปีก ธรรมะหลับสบาย ธรรมะทำไม (อ่านข้ามไปข้ามมา) ธรรมะดับร้อน (เริ่มอ่านไปนิดหน่อย) ส่วนธรรมะบันดาล (ยังอยู่บน shelf) อ่านไปอ่านมาพอมีเล่มใหม่ของท่าน ว. วชิรเมธี คือ ธรรมะเกร็ดเเก้ว ก็ข้ามไปอ่านก่อน เพราะตอนที่อ่านธรรมะรับอรุณเเล้วชอบ excerpt ที่มาจากปรัชญาหน้ากุฎิ พอธรรมะเกร็ดเเก้วเป็นฉบับปรับปรุงของปรัชญาหน้ากุฎิออก ก็เลยไปซื้อมาอ่าน
พอเข้าประมาณเดือนมีนาคม ก็มีสัปดาห์หนังสือ ก็ได้ให้ list หนังสือที่อยากได้กับพี่อ้อน ซึ่งพี่เค้าก็ใจดีไปขนมาให้อยู่หลายเล่มเลย ประจวบกับเป็นประมาณเดือนเมษายนต่อเนื่องมาพฤษภาคมมีวันหยุดเยอะ ก็เลยได้โอกาสอ่านนิยาย:P พออ่านเเล้วก็ติดลมบน อ่านไปอ่านมาก็ได้ห้าเล่มเเซงหน้าหนังสือธรรมะไปเรียบร้อย ส่วนใหญ่ก็อ่านนักเขียนเดิมๆ ที่ชอบ ของ ว.วินิจฉัยกุล เเก้วเก้า กิ่งฉัตร เเละก็ได้อ่านของ ดวงตะวัน ที่อ่านก็มีประมาณนี้:
เรื่อง มายา (ว.วินิจฉัยกุล) มีความรู้สึกว่าสถานที่ของเรื่องที่เป็นมหาวิทยาลัยในอเมริกาคล้ายเรื่องของขวัญวันวาน เเต่เรื่องนี้เนื้อหาจะหนักกว่า ไม่ได้กุ๊กกิ๊กมาก
มนตรา (เเก้วเก้า) เป็นเรื่องตอนต่อของ นางทิพย์ ไม่สนุกเท่านางทิพย์ เเละสั้นกว่า เเต่ก็ได้เเนวคิดทางธรรมะหลังจากอ่านเสร็จ เรื่องโลภ โกรธ หลง
อธิษฐาน (เเก้วเก้า) ก็ประหลาดดีมีการผูกเรื่องกรรมและผลของกรรมจากชาติที่เเล้วมาสู่ชาตินี้ เเต่สุดท้ายก็ผ่านพ้นไปได้ ไม่ได้เป็นเรื่องโรเเมนติก แต่ทำให้เข้าใจชีวิตเเละก็เรื่องกรรมมากขึ้น มีอะไรเหมือนนางบาปที่เหมือนจะสื่อเรื่องกรรมของคนที่เกิดมาเป็นเกย์ (เดี๋ยวต้องไปอ่านว่าใน เสียดายคนตายไม่ได้อ่าน ว่าเขียนไว้ว่าอะไร)
เทวาวาด (เเก้วเก้า) ปีที่เเล้วอ่านทางเทวดาเเบบว่าตลกดี อ่านไปยิ้มไป ขำตอนที่พวกเทวดา พระเสาร์ พระราหู พระจันทร์เขาสนทนากัน เเละก็การบรรยายที่ทำให้จินตนาการไปได้ว่าเทวดาดาวเเต่ละดวงมีลักษณะเด่นอะไร (เหมือนตามโหราศาสตร์นิดๆ) สำหรับเรื่องนี้ก็โยงเข้าสู่เรื่องว่า กรรมปัจจุบันสำคัญที่สุด และเราก็เป็นคนกำหนดชีวิตเราจากการกระทำในปัจจุบัน
เเกะรอยรัก (กิ่งฉัตร) เห็นหนังสือเล่มนี้มาตั้งนานเเล้วเเต่ไม่รู้ว่าเป็นของกิ่งฉัตร เพราะว่ามีการเปลี่ยนสไตส์หน้าปกใหม่ ก็เลยไม่ได้สนใจ พออ่านเเล้วก็อ่านรวดเดียวจบ ชอบตรงตำหนักเปลี่ยนฟ้า ชื่อดูยิ่งใหญ่ เเละขลังดี take away thought ตามที่พี่อ้อนได้ชี้ให้เห็นว่า ถ้าบ้านไหนมีลูกชายที่เป็นลูกรักของพ่อเเละปู่ย่าตายายมากกว่าลูกสาว คนเป็นเเม่ก็ต้องรักลูกสาวให้มากกว่า เเละก็สอนลูกชายที่ถูก spoil โดยญาติผู้ใหญ่ให้รักพี่หรือน้องสาวของตนเองให้มากๆ
กาลครั้งหนึ่งของหัวใจ (ดวงตะวัน) เห็นชื่อเรื่องดูหวานดีก็เลยลองซื้อมาอ่าน เคยอ่านเรื่องกลางทะเลใจเมื่อประมาณ 6 ปีที่เเล้วจำได้ว่า ลางๆว่าเรื่องก็เนียนดี สำหรับเรื่องนี้พลอตเรื่องก็น่าสนใจดี ผู้เเต่งคงเพิ่งเเต่งเสร็จไม่นาน เพราะมีการพูดถึง เเดจังกึม เเละก็ google earth
Can you keep a secret? by Sophie Kinsella เป็น Chick Lit อีกเรื่อง เเละก็จะมีการนำมาทำเป็นหนังในปีนี้ ได้อ่าน version ที่เเปลเป็นไทย ก็สนุกดี
หลังจากรู้ตัวว่าอ่านนิยายไปหลายเล่มมาก ก็บังเอิญไปเจอหนังสือชื่อ กุญเเจใจ ของคุณสิริมตี นิมมานเหมินท์ คือว่าเห็นหนังสือวางอยู่ใกล้ของท่าน ว. ก็เลยซื้อมาดู หยิบมาอ่านเเล้วชอบมากเลย เป็นหนังสือธรรมะเชิงประยุกต์ที่มีอุบายธรรมทำให้เห็นเเสงสว่างในเรื่องใจของตนเอง มีหลายตอนในเรื่องที่สามารถเอามาใช้กับชีวิตปัจจุบันได้เลย บางตอนก็เหมือนเราเคยเป็นอย่างนั้นมาก่อนเหมือนคนเขียนเลย นอกจากนี้ยังสามารถนำไปเล่าปรับเพิ่มให้เพื่อนฟังเพื่อคลายทุกข์ของเขา เอาไว้จะเขียนเล่าใน blog ต่อๆ ไป เช่นเรื่องเป็ดกับไก่ เรื่องคนบ้าเเก้ผ้า เรื่องการยึดติดกับของต่างๆ ทั้งๆ ที่มันก็ไม่ใช่ของของเราเลย เเละมันก็มาจากธาตุสี่
เขียนมาซักยึดยาวขอจบที่ว่า ธรรมะเป็นเรื่องของใจล้วนๆ คัดลอกมาจากหนังสือกุญเเจใจ
p.s. หลังจากอ่านกุญเเจใจจบ สองสามวันต่อมาก็ได้ idea บรรเจิดว่า จะเอาหนังสือนิยายที่ขยันซื้อมาเเละก็เมื่อก่อนหวงมากกลัวมันยับนั้น ไปบริจาคให้ห้องสมุดที่จังหวัดเชียงราย เพื่ออย่างน้อยคนอื่นจะได้ใช้ประโยชน์ในการอ่านไม่มากก็น้อย ดีกว่าเราไปเก็บเอาไว้ยึดว่ามันเป็นของของเราเเละก็ไม่เคยได้กลับไปอ่านอีก
2006/6/4 Royal Barge Procession-rehearsalPicture taken at BOT on May 30
Pictures taken from Rama 8 Bridge, June 2
2006/5/21 Time to update after too many holidays!Time flies, I noticed that my blog hasn't been updated for a month already. It's not that I found no interest in doing this but just that I was being spoiled myself in a lazy manner.
On Songkarn holidays, I got my old friend from Carnegie visiting me with her friend. They were here during the throwing water period and staying nearby Kaosarn. Inevittably, they were in brutal water combat as they walked out and back to their hotel. I found that we always had a long talk during our meal; sharing our view on things, not in the technical issue, more like general life issue. One of the topic included Gay society in Bangkok. They even explored to Silom Soi 2 and Patpong area where they could smell the real thing;).
On April 19, another national holidays as it's a senator vote day. Bangkoknian could vote for only one senator out of 249 candidates. The vote scores were ranked and the first 18 highest would enter to the high house. I found that it's quite hard to select whom you would vote for as they were too many I narrowed down the list to 4 persons ranging from scientist, phychologist, professor and physician. Unfortunately, whom I voted, didn't get a seat.
 Labor day, it's another long weekend. At the time I'm writing this blog, I couldn't recall what I did during that time. We got the Monday off while then Friday was off as we celebrated the King coronation's day. It's quite a happy working week- only three working days;) I went to see the movie-MI3 with friends. It was my first movie within these two years.
Last week, celebrating Visaka holidays. Since the low cost airline ticket was on promotion for only 1,174 baht for round trip, a group of 6 girls flied to Chaingrai for the holidays. We stayed at the Doi Tung VIP house, which is very superb!. It was very economical trip as we got free accomodation and my friend's dad treated us most of the time. The weather was quite nice, not so hot as we expected while the last day, it was raining so it's pretty cool. ~
The next holidays is waiting in the third week of June, I shall be travelling again:)
2006/4/20 What is this Red Vehicle for?Saw this red vehicle many times around the Pranakorn area; my working place, Sao Ching Cha, Wat Pra Keaw etc... My first impression was that the owner may have a psychological problem. The driver also wears the red dress, I once saw him had a lunch in one restaurant.
Over the Songkarn Holiday's, while I was driving along the Street behind Wat Pra Keaw and happened to see this red vehicle again. Luckily, I had my camera with me this time.
Can anyone make a guess what is this red vehicle for? Let's discuss;)
(I know the answer already from the last year newspaper)
another closed up pic
2006/3/27 River, Bridge and LifeJust had a thought today while I was driving home from work as usual that River (water) is a part of my daily life, not just now but since I was born I guess. Perhaps it started at the time I was born at the hospital close to the Chaopraya river. Then since my house is located in the former capital area, by default I have to cross the Chaopraya river to the main city or the downtown area, in order to get to school and work. Now, everyday, I cross the Chaopraya river via Pra Pin Kao bridge to work and crossing the other bridge, Rama 8 back home. Furthermore, my working place is just next to the river!.
In this connection, I thought back to the time I worked in DC. I had the same daily commuting pattern-from home in Virginia crossing Potomac river via Theodore Roosevelt bridge or route 66 to work in the DC downtown area. It may be slightly different that I normally crossed the bridge in the morning while took the metro which passing through the underwater tunnel in the evening.
My two-year life in Pittsburgh, not that I had to cross the river to school everyday, still I lived nearby rivers. Pittsburgh is known as the three-river city--Allegheny, Monongahela and Ohio rivers. Just around 15 minutes off from school, we can reach to Point State park in the downtown area and where the Allegheny and Monongahela rivers meet to form the Ohio river.
My impression to Pittsburgh was that when we drove from the airport to the city, we had to take the fort pitts tunnel, and once you got off from the tunnel, you would be crossing the river with the view of the downtown Pittsburgh in front of us. The view was spectacular and memorable. I'm sure everyone will exclaim or at least say "oh-hoo" of what you saw. Imagine you were on the freeway with the view of trees and green, then to the tunnel and suddenly out from dark, you saw the buildings of Pittsburgh city. I felt delight everytime I saw this view.
All I want to say today is that my daily life seems connecting with rivers and bridges. Wonder where next I will be living, somewhere with rivers and bridges like: Prague (I wish) or whereelse. How about your guys? Have you seen pattern of your life that related to some certain thing?
 2006/3/20 ListlessA month after turning 30, I felt listless and uneasy over the past week. Having a good weekend rest, but it seemed not fill up my energy and motivation. Friends even boss asked what happened to me whether I was sick or not. Trying to figure out the root cause of it.
- Perhaps, I was away on the one week seminar from the office environment. So need a bit adjustment back to sit infront of computer and answer serveral phone calls during the day-back to reality:P
- Somehow, I glanced over my life and felt that I don't have a solid goal at the age of 30 or my long run goal. I think I a bit need to review my life compass. I once had a goal to receive my master degree and I already achieve it three years ago. I'm confused to myself sometime too whether we can live day by day without a hope or we should have to some certain extent what to achieve at some certain degree. Didn't mean to have a high ambition but having a bit some aspiration to drive your motivation. I believed we can perform better, like the economy that in the situation having some degree of inflation, it will boost the growth of the economy. Anyone has a good suggestion to give me on this point?
- One friend just made a comment that it's about "hormone" when I told him that I felt listless.
The weekend passed and in conclusion, I think perhaps it's all about hormone that drove me last week:P
 2006/3/12 หลวงพ่อโสธร ณ สนามหลวงOver the past week, I attended the seminar at the hotel next to the Chaopraya river. It was probably got me out from work, in fact, not at all as I got to talk on my work issues with the other participants from other countries. Basically, asking them in the detail of their policies in practices. Other popular topic along the heavy issue, was the shopping area in Bangkok:P. And, during lunch, inevitably talk was related on Thai Politics.
 Today i just sit back and reviewd some of my photos taken in stock.
Here are some taking end of January at the time I went to pay a tribute to หลวงพ่อโสธร at ท้องสนามหลวง
Night time still filled with people
Sort of temple fair with the background of Grand Palace
2006/3/5 Too much of DemocracyPolitics, recently became part of our daily life talk/conversation. We really can't avoid getting into the hot debate if you are happened to talk with people whom aren't supporting the same group of people with you or sharing the same idea.
What I would like to discuss here is not about supporting the current government nor saying about all the shenanigans whether are true or not and blaming the current PM. I'm just thinking we are all gone too much of democracy and the consumption of the information that formed your thinking are not based on the perfect information available. The latter one makes people prejudged and led some group of people to the wrong directions. I tend to believe that media distorted the information as well as those politician aren't speaking the truth. Therefore, we can't fully trust on the finished news that we hear or listen before we really process our thinking. I saw some certain people will fully believe what the media said without knowing the real fact of the issue and assessing whether the information can be relied on. We may have to think a bit about the rationale before letting that information formed our belief. Because what you heard may not always be the truth.
The recent politics issue raised the tension in the Thai society. Some family where the family members had the different opinion, they can't really talk about this at home. So you know what will be like when if happens to talk, and when there is no talk. It occurs some gray area between family members and politics could possibly lead to the some flight in the family.
Living in the world of disagreement! And what the opposite parties urged the PM to resign is the really way out to solve the issue?
 |
||||||||
发送私人消息
订阅 RSS 源
告诉朋友
添加到 Live.com
添加至您的网络
订阅提醒
|
|
